يكي كنار ملا نشسته بود ،بادي بي اختيار از او جدا شد،چار پايه را به اين سو و آن سو كشيد كه بگويد صدا از ان است .ملا گفت : آوازش نيككو تدبيري فر مو دي ، تو را به خدا براي بويش چار ه اي كن كه سخت ناخوش است......

نوشته شده توسط احسان حيدري | ۱۲ آذر ۱۳۸۸ ساعت ۰۹:۵۰:۱۷ | آرشيو نظرات (0)